forum voor iedereen die van manga en anime houd X3
 
IndexKalenderZoekenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Love story

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1 ... 33 ... 63, 64, 65, 66, 67  Volgende
AuteurBericht
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 20:50


Jake
 

Buiten het ziekenhuis raakte ik voor een paar dagen van het padje af. Ik zwerfde rond door de stad. At random dingen en wist niet wat ik moest doen. Me hoofd was zwaar en me lichaam moe.. Na die dagne was ik uit gekomen op het station. Me vingers gleden over de toetsen van de piano die er nog steds stond. Een kleine glimlach verscheen op me gezicht. 'dat was een leuke dag, Alex i just... need you...' zei ik zacht. Tranen vulde in me ogen die ik wild weg schudde. Ik drukte een toets in het klonk zo vals dat ik meteen me hand terug trok.  Meteen liep ik door naar de borden waar aangegeven stond waar welke trein reed. I kstaarde naar het bord voor uren. Alles rond me heen ging zo snel. Als een trans keek staarde ik erna. pas toen een man tegen me op liep me naam zij en me knuffelde kwam ik eruit. de geur was zo smerige dat ik de persoon meteen weg duwde. 'Lodewijk!' bracht ik uit 'Ow jakey boy wat hebi k jouw gemist!' riep hij blij Bij dat woord draaide ik door . haalde me vuist uit naar zijn gezicht vervolgens sloot ik me vingers rond zijn nek.Als een wild beest ademde ik door me neus heen. De politie kwam aan snellen en overmeestede eigenlijk heel snel wat ik had geen rkacht iets te doen. Ik hees me lip op en keek de mannen aan. 'Hij zat aan me en had hem gewaarschuwd het niet de toen' zei ik hees. De man keek me aan. 'Dat is die jongen die een maand weg geweest is. die jake smith' fluisterde er eentje. 'oh die van die eerder kidnapping en nu die missing' Zei de andere; 'hij ziet er niet uit hey!' de mannen raakte in gesprek en ik trok meteen me arm los liep naar achtere en draaide me om vluichend het perron op en de eerste beste trein in.



pearl

Ik was er altijd voor hem en probeerde zo geod mogelijk zijn vertrouwen te winnen en ik was er niet alleen in het ziekenhuis Maar oo kbij hem thuis. Ik en zijn zus lily bescherme alex voor zijn ouders. hij zat nu boven en ik had mee genomen Voorzichtig klopte ik aan .'Alex, Je moet eten. daar word je sterker van' zei ik zacht
Terug naar boven Go down
JeremiahTheJester

avatar

Aantal berichten : 1290
Registratiedatum : 26-05-14
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 21:04


Alex
De steen draaide tussen zijn vingers door. Alex keek ernaar met de grootste fascinatie. Zijn deur werd open gedaan en meteen zat hij rechtop, in paniek. Dit ging weg toen hij zag dat het Pearl was. ze had haar haar geverfd, en het was nu licht roze aan de punten. ‘Je haar is nice.’ Zei Alex zacht, en nam het eten aan. Niet om op te eten, maar om het op zijn bed te zetten. De steen verstopte hij onder zijn kussen, zodat niemand vragen zou gaan stellen.
Na Pearl’s staar moest hij wel eten though. ‘Hey Pearl.. ik vroeg me af.. waarom ben je naar me toe gekomen toen ik in het ziekenhuis lag? ik heb je denk ik 3 jaar niet gezien ofzo. Het is leuk, om je te zien! Maar ik vroeg het me af, niet veel mensen doen dat.’

Die avond dat Alex zijn eerste paniek aanval. Het was totaal nieuw voor hem. Pearl was er though, ze sliep in zijn oude slaapkamer, precies onder hem.
Alex had geslapen, en was wakker geworden uit een verschrikkelijke nachtmerrie. Het eerste wat hij zag was de steen, en de plek bij de muur. Toen was hij in pure paniek uit gebarsten. Hij was gaan jammeren, en was uit zijn bed gevallen om daarna in een hoek te gaan zitten, naast de deur. Zijn kamer vernaderde van de zolder kamer, naar de cell. Hij was alleen. Jake was meegenomen, hij kon hem horen schreeuwen. ‘No. No. No.’ Zei Alex tegen zichzelf en hij ging in een fetus positie zitten. Zijn ogen knipperde niet meer. ‘Wat gebeurt er? Wat gebeurt er? I’m so scared.. please iemand HELP!’
Terug naar boven Go down
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 21:10


pearl
ik gaf hem het eten en ging zitten naast zijn bed op de grond. Alex vroeg waarom ik terug gekomen was. 'Oh ik was 3 jaar geleden vertrokken naar korea om te studeren. En toen ik terug kwam wilde ik graag weer contact met je omdat je echt altidj mijn beste maatje was vroeger. En toen hoorde ik dat je vermist was. En nu wil ik er graag vor je zijn' Ik glimlachte naar hem. 'Ik weet dat ik Jakes plek niet kan vullen maar ik zal me best doen er voor je te zijn!. Dat is wat vrienden doen!' ik stak me duim op en begon op me plek te wiebelen.

ik was bij hun thuis gebleven en maar goed ook!. Ik hoorde iets boven en was gaan kijekn en vond Alex in een paniek aanval. Ik vond hem in de hoek naast de deur. Ik ging meteen bij hem zitten. 'Alex alex kom er uit alex!' ik begon zachtjes tegen zijn wang te tikken. 'Je ent huis het is veilig! er gebeurd je niks hier!' begon ik te zeggen terwijl ik hem terug om hoog trok tegen me lichaam aan. Ik haalde me hand door zijn haren heen. 'Sst het komt goed, je bent veilig'
Terug naar boven Go down
JeremiahTheJester

avatar

Aantal berichten : 1290
Registratiedatum : 26-05-14
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 21:27


Alex
‘Nee, nee.. ze hebben Jake! Ik kan hem horen! Laat hem ophouden met schreeuwen, het doet zo’n pijn!’ Alex legde zijn knieën nog dichter tegen zichzelf aan, en verstopte zijn gezicht. Hij wist dat Pearl naast hem was, hij wist alleen niet dat hij op de zolder zat. Hij zag de cel, de bebloede doek, de kapotte spiegel.’
Paniek ging over naar lichtjes trillen. Het zweet stond hem nog steeds op zijn voorhoofd, en zijn hart gign tekeer, maar hij kon de zolder nu weer zien, en de realisatie kwam bij hem binnen. ‘Oh god Pearl, het spijt me.. ik heb je wakker gemaakt.’ Hij keek haar aan. ‘Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik was hier, maar ik was niet hier. Het was weird,.. ik hoorde Jake.’ Zonder nog iets meer te zeggen liep hij naar zijn kussen toen en pakte de steen. Deze drukte hij tegen zijn borstkas aan. Pearl’s uitdrukking sprak boekdelen, en Alex liet de steen zien. ‘Dit hoorde een grotere te zijn.’ Zei hij zacht en ging voorzichtig op het bed zitten, een been onder hem en een been naast het bed. ‘Het is het enige wat ik nog van Jake heb.. ze hebben mijn ketting kapot geslagen toen.. yeah.’ Hij draaide de kleine steen weer om. ‘Nogmaals sorry.. ik wist niet wat er over me heen kwam.’
Terug naar boven Go down
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 21:36


pearl
'sst alex niemand heeft Jake die is veilig huis' dat wist ik niet maar ik vertrwoude er op dat hij gewoon thuis was..Ik bleef hem aaien en praten. Langzaam werd alex iets rustiger en zei sorry. 'nee nee zeg geen sorry! je het super zware dingen eme gemaakt!' Ik haalde zijn haaar uit zijn gezicht. 'huilen is niet erg' Ik keek hem aan hij vroeg of hij me wakker gemaakt had. ik schudde me hoofd 'eigenlijk niet! ik zat te kijken naar die nieuwe youtuber die zun gigantisch hype is geworden in een paar maanden. Hij rant echt overalles en iedereen' vertelde ik ehm 'dus nee en als je me wakker gemaakt had en al deed je dat. Maakt het nog niet uit. Weet dat ik er voor je ben' Ik pakte zijn wangne beet. deze ied ik snel weer los en lusiterde naar zijn woorden. Ik knikte dat ik het begreep maar ik kon er niks over zeggen.

Alex ging terug en ik lied hem niet meteen met rust ik liep mee en zag hoe hij een steendje beet hield. Hij vertelde dat dat het enige was wat hij nog van Jake had. Ik sloot me handen rond de zijne. 'Pas er dan goed op' zei ik zachtjes. Ik vod het zo aandoenlijk toen ik hoorde dat hij uitenideijk gay was. Maar het was op dit moment niet mijn plaats om te gaan fangirle. Daarom deed ik nu gewoon normaal. 'Zeg nou geen sorry!' ik haalde opnieuw me hand door zijn haren heen. 'Ik heb nog wel iest moois voor dat steentje zodat je het dicht bij je kan dragen niet meer verliezen. /het is een klein zakje wil je het hebben.'
Terug naar boven Go down
JeremiahTheJester

avatar

Aantal berichten : 1290
Registratiedatum : 26-05-14
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 21:51


Alex
Alex glimlachte toen Pearl zo aardig voor hem was. wel kreeg hij er een brok van in zijn keel. Hij wist niet wat het was, misschien haar maniet van praten. ‘Ik zou het graag willen hebben.’ Zei hij, en zette nu echt een lach op toen Pearl door zijn haren een woelde. Het voelde vertrouwd. ‘Thank you Pearl.’
Die avond kon Alex niet echt meer slapen, maar hij had ook geen flashbacks meer. Het was rustig.

Weer een dag voorbij, en zijn ouders besloten ineens iets drastisch te gaan doen. Ze verhuisde ineens. Alex zal nooit echt weten waarom. Ze bleven zelfs in Den Bosch! Hij miste zijn zolder, hij miste zijn trap, hij miste de mini teun… hij miste de 5 trappen, zijn viool, en zijn vriend!
Uiteindelijk moest hij er achter komen dat zijn ouders het hadden gedaan zodat Jake hun niet meer zou kunnen vinden. Alex was zo ontzettend kwaad geworden op zijn ouders dat hij tot schreeuwends toe in de woonkamer had gestaan vanwege de frustratie. Zijn vader had op het punt gestaan los te gaan, maar Lily zorgde er heel snel voor dat dat niet zou gaan gebeuren. Alex daarin tegen, was dichtgeklapt, en had de rest van die dag niets meer gezegd. Elke keer als zijn vader in dezelfde ruimte zou zijn, was het binnen 5 minuten dat Alex niet meer te zien was.

Ze verhuistte naar een oud pand. Het was een soort te oud herenhuis, wat eerst nog als studentenhuis had gefungeerd. Het was ontzettend oud, je kon het zien, ruiken, hóren. Alex mocht zowaar als eerste zijn kamer uitkiezen, en Alex wilde de zolder. Dit ging niet.. dan maar de grootste kamer die er was. hij wilde absoluut niet in een kleine kamer zijn op dit moment. Dit kreeg hij, en hij had uitzicht op gras… fijn.
Slapen ging ook niet echt. Bij élk geluidje raakte Alex in paniek waardoor hij wakker bleef. Pearl lag nog bij hem op de kamer, aangezien ze niet genoeg kamers hadden nu.
Terug naar boven Go down
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 21:54


Jake
De trein waar ik in gegaan was.. Was de gene naar den bosh.. Daar aangekomen liep ik heel de wge naar alex zijn huis. Ik ging hem ophalen! Ik liep door de gangen naar Alex zijn huis. Hoe konden ze Alex van me weg nemen! hoe konden ze. Ik moest hem zien zonder hem was ik niks!. Bij de voordeur aangekomen begon i kaan de deur te trekken en aan te bellen. 'come on!' riep ik terwijl ik nog een trap tegen de deur gaf. 'ALEX!' riep ik met tranen in me ogen. 'ALEX' me stem werd steeds zwakker. 'ZE zijn er al weken niet meer geweest jongen' Klonk een oud  vrouwtje. 'WAHT!' riep ik en pakte opnieuw me mobiel. Ik had zijn nummer nu al zo vaak gebeld. Tranen liepen over me wangen. Ik trapte nog een paar keer tegen de deur met me mobiel tegen me oor. 'pak nou op!' ik kreeg weer te horen dat zijn mobiel uit stond. Met me handen begon ik tegen de deur te slaan en zakte langzaam naar benende. 'Alex' bracht ik zacht uit. 'Why did you leave' Tranen begonnen te lopen terwijl ik no geen paar keer tegen de deur aan sloeg tot me handen begonnen te bloeden. Vooral me linker die bleode echt snel. DE vrouw kwma naar me toe gelopen.' Gaat het wel?' vroeg ze voorzichtig. Ze bedoelde het vriendelijk. Maar ik kon het niet hebben, 'Fak off!' ik kroop naar achtere waanra ik op stond. OP nieuw een ram tegen de deur, 'Bel de politie!' riep een oudere man die nu een ander huis uit kwam. Ik stond op en keek ze beide woedend aan waarna ik weg liep.. Ik kon nu geen politie gebruiken...Ik had een stuk gelopen gevloekt en alles bij elkaar gescholden. Dat had de aandracht getrokken van iemand. En dit was het begin van mijn drugs gebruik..  Hij had em wat wiet aangeboden.. Dit had ik afgewezen maar toch mee genomen. In amsterdam rookte ik het voor het eerst ne ik had het gevoel dat alles even kon vergeten.. Ik had dagen op straat gezwerft voor ik terug naar het apartement ging..
 
het moment dat ik me aparatement in liep brak er iets.. Ik begon met dinge nte gooien. Me vusiten overal in te zetten alles ging oor elkaar heen en uiteindelijk belande ik op de grond. Tussen de scherven. Opgerold met Alex zijn viool in me armen. ' I need you Alex I need you' Tranen kwamen op zetten en weer een dag ging voorbij zonder dat ik iets deed Slap liggend op de grond met als enige warmte de kleding die ik al dagen niet uit gedaan had. Me lichaam trilde en stopte daar ook niet meer mee. Ik trok het echt niet meer. Elke keer als ik me ogen open deed werd ik banger en deed me lichaam meer pijn. De angst dat ik Alex niet meer zou zien werd steeds groter. En dat deed me zo niet goed.
 
Weken er na gingen vaak zo. Mijn leven op straat ging zo verder. Wiet werd speed en eindigde met herione. Me ogen waren donker geworden en er zat geen liefde of blijdschap meer in. Ik belande vaak in gevechten tot in het politie station maar daar kon ik me uit kopen en me zwak gedragen zeggen dat het iets psygologisch was en ik het niet meer trok. In de avonden als ik niet buiten was. Lag ik op de grond vaak  tegen de piano aan want dat was een van de weinige dingen die nog heel waren. Vaak had ik dan ok Alex zijn viool in me arme rillend en trillend rolledn en woelend huilend en niet wetend wat ik moest doen En alex zijn spullen beschermen of me leven er vanaf hing,. Zijn kleding was ook versprijt door heel het huis. Dit had ik waarschijnlijk gedaan om het gevoel te hebben dat hij er nog was.. Stof en viezigheid drong het huis al aardig in. wat mijn leefomgeving een hell maakte.
 

Na twee maanden ging me telefoon. Deze had ik altijd bij me en belde Alex zijn nummer om het uur. Niet dat er enige reactie op was.. Maar nu ging mijn mobiel voor het eerst over. Het was de dieren arts vragen of ik tijd had langs  te komen.  Lucky was blijkbaar eindelijk klaar met de operaties en ze wilde me graag vertellen hoe het nu met hem ging en wanneer ik hem weer mee naar huis kon nemen..



pearl
de ouders verhuisde ineens. slecht plan! had ik hun nog verteld maar ze wilde het nou een maal, En i kbleef bij hem. Ik ahd toch geen werk of iets dus kon alex goed steunen nu hij he tnodig had. Ik sleip bij hem op de kamer en ws er zodra hij het nodig had. hij en zij nvader zaten weer in een ruzie achtige sweef wat ik deze keer niet goed kon praten. weken ginge zo voorbij En nu moest alex toch echt de deur uit. 'Ga je vanavond mee?' vroeg i kterwijl ik me haar goed deed. 'Er komen een paar leuke jongens1; ik glimlachte naar hem in de hoop dat hij misschein met eentje wat kon gaan doen om die jongne Jake te vergeten
Terug naar boven Go down
JeremiahTheJester

avatar

Aantal berichten : 1290
Registratiedatum : 26-05-14
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: Love story    di jun 14 2016, 22:59


Alex
‘Hey mam..’ Mel keek op. Ze woonde nu ongeveer een week in hun nieuwe huis, en dit was het eerste dat Alex gezegd had sinds dien, buiten zijn nachtmerries om.. dan sprak hij de meest gruwelijke dingen namelijk. Maar voor Mel, was dit her eerste. ‘Alex! Wat is er schat?’ Alex kromp iets ineen bij dat woord. ‘Mag ik mijn mobiel terug?’ Nu kromp Mel in elkaar. ‘Nee Alex. Je weet dat ik dat niet graag heb. Jake zou je kunnen bellen.’
‘ Huh.. kunnen.. hij heeft me gebeld, hem kennende.’ Hij hield zich groot, maar het was zo moeilijk. ‘Nee Alex je krijgt je mobiel niet terug.’ Alex liep weg. ‘En denk er ook niet aan om naar buiten te gaan jonge man! Dadelijk nemen ze je misschien weer mee!’ Dit had er toe geleid dat Alex bang werd om naar buiten te gaan. Hij durfde niks meer. Hij zat op zijn kamer… geen telefoon, geen computer, helemaal niks. Het enige wat het misschien nog hoop zou geven was zijn viool… het was een ongelofelijk oude viool though, want zijn goede lag nog steeds bij Jake.

De symptomen dat Alex Post Traumatic Stress Disorder had was steeds beter te zien. Zijn mind was aan het breken dus zo ook zijn muur die hij om zichzelf gebouwd had toen hij terug thuis was gekomen. Pearl was de eerste die dit gezien had. Alex was een paar dagen niet naar beneden gekomen, en had zijn deur op slot gezet zodat Pearl ook niet binnen kon. Toen ze dat uiteindelijk wel kon, had Alex zat op zijn bed, met tekeningen om hem heen. Pearl wist niet dat Alex kon tekenen,, maar daar lagen ze. Misschien wel 50 verschillende. Het waren tekeningen van hem samen met Jake, van sterren, van Lucky en van zijn viool. Van Jake’s piano en zijn haar. Jake’s lach en zijn schitterende ogen als hij naar Alex keek.. over naalden en vieze banken.. over monsters en nachtmerries.. De tekeningen werden steeds duisterder, maar Alex samen met Jake kwam steeds terug. soms waren het schetsen.. van Jake die door Alex’ haar ging, of de angst die Jake had van Lucky.
Alex zat er midden in, zijn handen onder de inkt en verf. Toen hem gevraagd werd waarom hij dit alles getekend had wees hij alleen naar zijn hoofd, een kleine lach om zijn lippen. ‘Ze willen niet ophouden.’ Zei hij zacht. ‘de beelden, ze blijven maar komen. Ik weet niet hoe ik het uit moet zetten, ze blijven maar kómen…’ Alex pakte een van zijn tekeningen op. Het was er een waar hij alleen op stond, huilend.. met bruises in zijn nek van vingers even lang als die van Jake. ‘Het zijn niet alleen de beelden van de ontvoering die terugkomen.’ Weer een tekening, dit keer eentje van hem samen met Jake, kijkend naar de sterren onder de dekens. De rode wangen van Alex was op die tekening goed te zien. ‘Pearl… hoe kan ik ze laten ophouden?.. ik mis hem zo.’ Het eindigde in het verscheuren van sommige tekeningen maar Pearl had hem tegen gehouden. Dit waren herinneringen, Alex mocht ze niet wegdoen. Hij moest er vrede mee krijgen… maar hoe deed hij dat?

Het moeilijkste was nog wel dat Alex absoluut niks kon doen om Jake te bereiken. Hij had het geprobeerd though. zijn telefoon was meteen afgepakt door zijn ouders, en die bewaarde het op een plek waar hij niet wist waar. Zijn computer lag nog bij Jake, en hij mocht niet het huis uit zonder iemand erbij. Dat laatste was meer voor bescherming. Hoe kut zijn ouders soms ook waren, ze waren echt oprecht bezorgd om hun zoon. Het ging echt slecht met Alex. Hij sliep niet meer, at niet meer, sprak niet meer alleen tegen Pearl, en als hij sliep, had hij de ergste nachtmerries.
Die waren misschien nog wel het ergste.. de nachtmerries. Zeker als hij dan Jake zag. Jake werd altijd uit zijn handen gesleurd, en Alex moest altijd toekijken hoe Jake op de gruwelijkste manier pijn gedaan werd, terwijl Alex de pijn zelf ook voelde. Hoe hard ook Jake’s naam schreeuwde, hij kreeg nooit antwoord. Daarom sliep hij maar niet…

‘Pearl, ik kan het niet meer.’ Alex wist niet meer hoelang er overheen was gegaan sinds hij vrij was. het voelde als een eeuwige hel. Pearl had hem op een avond gevonden. Alex had zijn schouder weer open gehaald met zijn nagels, de tekeningen waren verspreid voor hem, waar hij nu duizenden keren Jake naam bij geschreven had, zijn handen die aan zijn haar aan het trekken waren. Het was anders dan andere keren. De meeste keren waren het huil aanvallen geweest. Nu niet, nu was er geen traan te zien. Alex keek naar voren, zachtjes heen en weer wiegend met zijn bovenlichaam . ‘Ik kan het niet meer.. Jake, please help..’ hij voelde de armen rond hem heen niet. ‘I miss you so much, please.. ik mis je zo ontzettend.’ Pearl had tegen hem gepraat. En de woorden hadden steeds meer bij Alex doorgedrongen. Ze hadden als Jake geklonken, en door de hand die door zijn haren ging was hij weer rustiger geworden. ‘Ik hou van je Jake.’ Zei hij, niet wetend dat het Pearl was, en niet Jake.


Uiteindelijk moest hij wel de deur uit. Pearl stond erop. Alex wilde albsoluut niet, maar zag wel in dat hij niet voor altijd weg kon kwijnen in zijn kamer. Hij besloot mee te gaan. Hij deed schone kleding aan, zijn nieuwe schoenen die hij gekregen had, en was klaar om te gaan.
‘Jij mag uitkiezen waar we heen gaan Pearl. Ik vind waarschijnlijk toch alles goed.’ Hij volgde de vrolijke meid, en het ging goed! Misschien kon hij toch meer dan dat hij dacht! Dit was though.. tot ze bij de bar kwamen.
Terug naar boven Go down
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    wo jun 15 2016, 04:50


Jake

Op een avond zat ik buiten op het balkon. Ik bond net me arm af met een riem. De weken sinds dat alex weg was uit me leven was ik niet gestopt met trillen. Me hoofd rolde en het voelde zwaar aan. Dingen herhaalde zich in me hoofd. En dan vooral Alex zijn gegil van pijn. Zijn smeek bede om te stoppen en zodra ik me ogen dicht deed zag ik zijn gezicht vol pijn terug komen. Ik tikte tegen de spuit aan om te zorgen dat er geen lucht meer in zat. De spuit omhoog houdend naar de maan. ' I lost you isn't it?' zei ik toen ik me beeld verlegde van de spuit naar de maan. 'I did lost you..' Tranen kwamen opnieuw opzetten. Me ogen werden wazig terwijl ik de spuit liet zakken en naar de maan staarde. 'Just hearing your voice would be enough' Een traan rolde over me wang. Ik lied me hoofd naar achtere vallen. Me ademhaling begon te schokken. Me neusvleugels bewogen onregelmatig en ik begon nu ook te slikken. De spuit viel langzaam uit me hand. Het moment dat ik hem niet meer voelde ging ik weer recht liggen pakte de spuit opnieuw op en bracht deze naar me arm. precies goed ge mikte drukte ik het me huid binnen. Ik lied me hoofdzakken toen ik de inhoud in me arm spoot. Me ogen rolde weg me mond zakte open. Een moan van genot kwam er uit zetten. Me hoofd voelde meteen een stuk lichter. Me hand zakte en de spuit viel op de grond. Me ademhaling ver zwakte net als me lichaam. Met een slaperige gezicht staarde ik naar de maan. 'really life sucks without you' ik kreeg een kleine glimlach op me gezicht. Lucky kwam ook aangestrompeld en plaatste zich op me schoot. Hij was flink opgeknapt. 'Hij komt wel terug' Zei ik. Lucky keek me aan. 'jij mist hem ook heh' Ik haalde me hand over zijn kop. 'Hij komt terug! Hij zou me nooit alleen laten' Bij dat begon ik opnieuw te huilen. ik ademde zwaar uit' Who im fooling' Ik hees Lucky op en verborg me gezicht in zijn vacht. Lucky verborg zijn gezicht in mijn nek en lied het toe wat ik bij hem deed. huilend lied ik me zakken Lucky stevig in me armen. Toen de grootse gedeelte van het huilen over was keek ik op naar de sterren'I do love you Alex, Forever.. and ever and always.'


pearl
het ging eingelijk alleen maar achteruit met Alex.. Zijn tekeningen werden erger.. Er meer zijn paniek aanvallen en het werd zelfs zo ergdat hij me jake ging noemen. Ik lied het maar over me heen komen hij had het nodig. Het werd gegeven moment zo erg,, dat ik gezegt had dat ik Jake zou zoeken als ik vrij was. Maar eerst moest hij naar de psycholoog en dit was nog een hele hell om te bespreken met die ouders.. Geloof en psygoloog gaan niet echt samen.. Maar uiteidelijk was het me gelukt.. Dat ging ik na vanavond wel vertelen aan hem. Nu eerst uit gaan. 

Ik deed me make-up goed en hielp alex met aankleden. Wist ik veel dat Jake ook zo was... En ik mede ook ge gene was die er voorzorgde dat hij aan Jake bleef denken!.We liepen over straat naar het cafee waar ik afgesproken had met anderen. 'Gewoon proberen te lachen Alex de mannen zijn echt heel lief!; en allemaal homo misschein dat ik hem daaro mee genomen had!. Ik danste voor Alex uit draaide een paar rondjes. 'De maan is ozo mooi vandaag!' zong i kverlieft
Terug naar boven Go down
JeremiahTheJester

avatar

Aantal berichten : 1290
Registratiedatum : 26-05-14
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: Love story    wo jun 15 2016, 11:06


Alex
Iets vertraagd liep Alex met Pearl mee, gefascineerd kijken hoe ze aan het springen was. ze was altijd zo blij! Alex schudde zijn hoofd. Misschien kon hij er wel een leuke avond van maken. Zijn wereld was toch al kapot, wat maakte het dan uit dat het erger werd.
Pearl vertelde dat de club waar ze heen zouden gaan een homo club was beet hij op zijn lip. Natuurlijk moest het zo’n club zijn, Pearl was wel zo iemand die dat deed, zeker nu ze wist dat Alex het was. snel knikte hij, niet laten merken dat hij zich er helemaal niet prettig bij voelde. Gewoon doen.. maak er een leuke dag van. En Pearl is erbij, en kan niks fout gaan.’ ‘De maan is zo mooi vandaag.’ Zei Pearl en dit liet Alex meteen stoppen. Zijn handen werden steeds vuisten en hij tikte met zijn hiel. Pearl wees omhoog, en Alex keek. de maan van half vol, en het was ontzettend helder. De sterren waren zelfs beter te zien dan in Amsterdam, aangezien ze hier aan ze buitenkant van Den Bosch waren, met minder lichtvervuiling. Een brok kwam bij Alex in zijn keel toen hij naar de ster keek die Jake ooit had aangewezen. Ben jij nu ook aan het kijken Jake? vroeg hij in zijn hoofd alsof hij het echt tegen Jake had. De sterren verbinden ons goed. We hadden het elkaar beloofd… Alex merkte dat hij niet meer kon kijken, anders zou hij waarschijnlijk weer naar huis moeten vanwege de stress.. dus hij keek Pearl weer aan, en gaf haar een glimlach. Maar zijn ogen stonden alles behalve vrolijk.

In de club ging het op zich wel. ten minste dat dacht Alex zelf. Voor zijn doen ging het goed.. er waren veel mensen binnen, en ze draaide er leuke muziek op een volume dat je elkaar nog wel kan verstaan. Er was ook geen dansplaats, het was meer een heel gezellig café. Alsnog bleef Alex enorm aan de zijkant, met zijn handen op zijn rug en zijn lip te vaak tussen zijn tanden. Hij zei niks tegen Pearl dat zijn hoofd dit nu al niet leuk vond. Hij moest het van zichzelf doorkomen en niet steeds gaan huilen of in paniek te raken.
Maar hoe meer de nacht inviel, hoe meer Alex met zijn hele hoofd naar boven moest kijken om de tranen terug te brengen. ‘Gaat het jongen, je bent zo stil.’ Vroeg de man achter de bar. Je kon echt goed zien dat dit een gigantische homo was. Op zo’n nichterige manier. Alex zuchtte en ging op de kruk bij de bar zitten. ‘I don’t know… het is allemaal moeilijk.’ Antwoorde hij, meer zeggend wat hij in zijnn hoofd had zitten dan echt een politiek correct antwoord geven. de man knikte, en gaf Alex iets te drinken. ‘Op onze kosten, goed. Als jij maar probeert om te lachen. Daar is je mooie snoetje veel te schattig voor.’ De man gaf Alex een knipoog, en Alex zette inderdaad zijn fak glimlach op. ‘Dat is beter.’ De man liep naar andere klanten en Alex keek naar het drinken. Het was duidelijk dat er alcohol in zat, aan alle vrolijke kleurtjes te zien. Fack it dacht hij, gooide het parapluutje weg en gooide het in een keer naar binnen. ‘Eager are we!’ vroeg weer iemand anders. Alex keek om, en schrok zo erg dat hij achterover van de kruk viel. Hij had een van de mannen gezien volgens hem. Ze waren er absoluut niet, maar zijn mind vertelde hem iets anders. De man die eigenlijk tegen hem gesproken had zag er heel vriendelijk uit. ‘Oh. My. Goodness. Gaat het?’ Hij probeerde Alex te helpen, maar de jongen stond al snel op, keek rond, zag dat alle aandacht op hem gericht was, en probeerde uit alle macht zijn paniek in te houden. Met zijn mond in een lijn, zijn ogen rood van het tranen inhouden, en zijn armen stevig naast hem, stond hij daar. Pearl kwam naar hem toe, en sprak weer hetzelfde als Jake. Alex liet een snik, en liep het café uit. daar keek hij weer naar boven, maar dit keer niet om zijn tranen in te houden.
Terug naar boven Go down
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    wo jun 15 2016, 11:16


pearl
Ik dacht dat alles goed ging tot hij wankel werd en de tranen in zijn ogen stonden. Ik rende naar hem toe en begeeld hem naar buiten toe. 'Het spijt me! ik had je niet meteen zo los moeten laten gaan!' begin ik meteen ik pakte zijn hand beet en trok hem mee achtere me aan. 'We gaa nterug! het spijt me echt heel erg!' ik lied zijn hand terug. 'Alex wat.. denk je er van om morgen met ij mee te gaan naar een psygoloog?' Dit vroeg ik toen we weer terug binnen in zijn slaapkamer waren,. 'Ik ken een hele goede en misschein akn hij je helpen met alles op een rijtje te zetten.'
Terug naar boven Go down
JeremiahTheJester

avatar

Aantal berichten : 1290
Registratiedatum : 26-05-14
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: Love story    wo jun 15 2016, 11:58


Alex
‘Het was hem Pearl! Ik zag hem, ze komen me weer halen!’ Alex was er nog steeds heilig van overtuigd dat hij een van de mannen gezien had. Hij vond het dan ook geen probleem dat Pearl met hem naar huis ging. ‘Dadelijk vinden ze Jake… dat mag niet gebeuren, hij zou dat niet volhouden.’ Terwijl hij meegesleurd werd aan Pearl’s hand veegde hij steeds de tranen weg.

Eenmaal terug thuis en Alex ging meteen door naar zijn kamer. Lily was even langs gekomen om drinken te brengen. ‘Het gaat je goed Alex.’ Zei ze met een hand op zijjn schouder. ‘Je komt er doorheen, zoals altijd.’ Het was niet boos bedoeld, maar zo kwam het helaas wel over. ‘Yeah.. thanks Lil.’ Had Alex terug gezegd terwijl hij zijn kin op zijn knie ruste terwijl hij op zijn bed zat. Lily ging weer weg en Pearl begon over de psycholoog. Waarom moest Alex nou weer zo bang worden? bij het woord psycholoog werd Alex helemaal wit en legde hij nu zijn voorhoofd tegen zijn knie aan. ‘Het voelt als opgeven Pearl..’ zei hij toen ze vroeg wat er was. ‘Dit is het laatste toch? ik kon het niet zelf aan, ik ben niet sterk genoeg.’
Normale gedachten voor iemand die hulp moet zoeken. Alex wilde het niet maar hij wist dat het het beste voor hem was. hulp vragen was zo ontzettend moeilijk, je moet dan maar even je helemaal laten zien en verwachten dat ze je niet raar zullen vinden. ‘Ik durf niet,’ zei hij. Uiteindelijk stemde hij wel toe. Zo zou hij beter worden.

Zijn ouders waren het er nog altijd niet mee eens though, en Alex kreeg dit ook goed te horen. Hij stond samen met Pearl in de kleine hal, hun zomerjassen aan. Ze waren allerlei dingen naar zijn hoofd aan het gooien, en Alex zei niks terug. hij wachtte geduldig tot het over was en ze konden gaan. Pearl zou er wel voor regelen dat ze weg konden. En inderdaad, dat deed ze ook!
‘Wat moet ik zeggen? Ik ben nog nooit naar zoiets geweest, hoe moet ik me gedragen? Zouden ze het erg vinden als ik ga huilen? of als ik over Jake begin?’ Ze zaten in de auto op weg naar de huisartsenpraktijk. En Alex was zo ontzettend nerveus.
Terug naar boven Go down
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    wo jun 15 2016, 12:06


Jake
Ik was beland in de badkamer op de kamer vloer. Voor me lag de viool die van Alex geweest was. Ik staarde er naar zonder het echt te zien. DE omgeving was wazig en me gedachte te verweg. The pain was the only thing that's telling me that  I was still alive. Op dit moment kon ik niet eens meer huilen. Ik voelde niks meer. Het mesje dat in me hand zat lied ik door me vingers glijden. 'I feel so emthy without you' ik tikte met me voet tegen de viool. Me hoofd bonkte hard bij de gedachte aan Alex. Ik had het nooit kunnen verwerken wat er gebeurd was.. Het alleen zijn.. had zijn tol geeist en ik zag het niet meer zitten. In de maanden hiervoor had ik gehoopt Over Alex heen te komen of hem nog een keer te zien. beide waren niet gelukt. Ik had hem nu meer nodig dan anders. Zijn stem horen.. Zijn handen voelen. Zijn glimlach zien.. hem horen mokken als ik te veel eten gemaakt had. Zijn pretoogjes die me altijd een warm gevoel gaven.. Dat warme gevoel was volledig verdwenen. Het had plaats gemaakt voor een kou kil gevoel dat me altijd lied trillen. 'nou Jake stop!' galmde het door me hoofd een kleine glimlach verscheen op me gezicht. Me gedachte ging terug voor een split seconde naar een warme kamer. Lucky op de grond en Alex in me arme terwijl we tv keken. Ik was zijn oor en nek aan het bijten voor aandacht en Alex jammerde en smeekte me om te stoppen. 'Jake stop... JAKE please! aaah! let it stop! I cant handle it' Alex zijn eerst speelse smeek bede vernaderde naar pijnlijk gehuil en gegil. Ik zag hoe Alex voor me vingers heen gleed het zwarte gat voor me in.' no!' bracht ik uit me ogen liepen vol water. De kille badkamer kwam weer terug in me beeld. Maar Alex zijn gegil bleef in me hoofd hangen. Ik gooide me hoofd tegen de muur aan pakte me haren beet. 'faak!' riep ik luid terwijl ik me hoofd tegen de muur aan bonkte me haren er uit wilde trekken en bleef gillen, 'Make it stop!' riep ik me ogen weg draaiend. Alex zijn geschreeuw om hulp verliet me hoofd niet meer. 'no no' Hoe langer ik me hoofd tegen de muur aan bonkte  hoe meer het gegil plaatst maakte  voor de lege stilte van de badkamer..
 
Ik eindige zwaar hijgend met me hoofd op me knieen. 'Im sorry Alex, im giving up I cant do it anymore' Me stem was zacht. Ik draaide me ogen naar de viool. 'I want to protect you. But I cant even take care of myself' Opnieuw kwamen de tranen op zetten.  'where are you' Dit zei ik zo zacht dat er geen stem meer te horen was.. Ik bracht de mes naar me pols toe. Tranen begonnen te lopen. Door de trilling in me lichaam kon ik het mesjes niet beet houden. Ik drukte mes naar binnen toe. Me hand trilde heftig en ede pijn kwam met een delay Tranen rolde over me wangen toen het geschreeuw van Alex opnieuw begon. Ik lied het mesje vallen bracht me handen naar me haren en begon hard te gillen. Hierop kwam Lucky aangespringt hard blaffend.' Make it stop!' riep ik Alex zijn gegil ging niet weg. En het zwarte voor me ogen veranderde naar Alex die lag te kramperen op de grond. 'Make it stop please!' Riep ik. Me hoofd werd rustiger net als de beelden die langzaam terug naar zwart gingen. Me lichaam verzwakte. Het gleed langs de muur naar beneden. Ik belande zonder enige gevoel in me lichaam op de grond. Ik deed me ogen weer open Lucky stond met zijn oortjes plat voor me. Zacht gepiep vulde de badkamer. 'Please don't' Me lippen bewogen maar er kwam geen geluid meer uit. ujit me ogen rolde tranen zodner dat ik nog echt huilde. Ik had het opgegeven.. Ik kon het niet meer. Lucky liep naar me toe drukte haar lichaam tussen mijn arme en bleef d rest van de tijd piepen. Het werd voor mij steeds zwakker en stiller tot meer hoofd eindelijk rust vond. Alles was zwart geen gedachtes meer geen pijn. Gewoon rust.
 
De dagen na die actie waren zwaar.. Me lichaam was slap net als me hoofd. Maar iets in me wilde toch niet dood en ik moest voor lucky zorgen. Dus ik gooide me leven om. Ik was nu veel in de sportschool te vinden daar kon ik me energie kwijt en me gedachte op nul zetten.


Drugs hielp goed om me op de been te houden en langzaam was mijn lichaam en hoofd Alex aan het wegschrijven. De spullen in het apartement raakte hun waarde kwijt. Alex zijn spullen begon ik nu steeds meer te zien als rotzooi de belande in een hoek naast de andere kapotte dingen. Ik gooide ze niet weg. net als dat ik het huis niet meer schoon hield. Het boeide me allemaal niet meer.


Zodra ik gedachtes kreeg naar Alex pakte ik de spuit om het te onderdrukken en verdween in de sport school in. In de sportschool ontmoeten ik iemand die ik denk i kwel mocht.. Nee ik kon hem helemaal niet uitstaan eigenlijk. Maar die jongen wist me van Alex af te houden en kon ik een soort van verder leven. De jongen wilde met me date en ik deed het eingelijk zonder enige gevoelens of emotisch. Afleiding kon geen kwaad. Hij was vaak rond me en ik irriteerde me eigenlijk alleen maar aan hem. Hij mocht me ook niet aanraken of knuffelen aleen als i het zelf aangaf. En dat was echt nooit.. Op een avond na. We zaten buiten op mijn balkon de zoveelste jiont naar binnen te werken. de maan was opkomen zetten en het eerste wat die jonge zei was. 'snap echt niet wat mensen er leuk aan vinden om naar sterren te kijken!. Geef mij maar ee ngoede film hoor!' Ik hees me lip op naar een glimlach. Maar die glimlach verdween naar een norse blik ik stond op pakte de jongen beet en zoende hem ruig. De woorden over de maan hadden me aan alex doen denken zo erg dat ik zelfs was glimlachen en me hart een slag had over geslagen. En dat moest weg! ik kon niet weer terug vallen ik zou hem toch nooit meer zien!. De zoen deed me echt helemaal niks... Maar ook echt helemaal niks het maakte me alleen nog bozer en smeriger. Ik lied de jongen los en verbijsterd achter waarna ik achter de piano ging zitten. 'dat was!' zong de jongen blji. 'je moet gaan!' gromde ik en keek niet meer op. De jongen verliet me huis zowat dansend waarna ik me naar de wc bracht en alles er uit gooide.
--
Ik dwaalde veel door het land heen. Onbewust waarschijnlijk opzoeken naar Alex.. Deze keer liepen we op het station in Den Bosch Lucky naast me want die jongen had ik met heel me leven beschermt. Ik zat ver in gedachten toen ineens iemand tegen me op liep. Het was een mega klein meisje met wit rood haar. 'Fak of!' snauwde k toen ze op de grond zat en me boos aan keek. 'Kun je niet uit kijken kootzak!' riep ze waarna ze omhoog klom. 'Echt mensne zoals jij zullen nooit leifde vinden!' gilde ze. 'Misschein wil ik dat ook wel niet!!' riep ik terug. 'Maar alles beter dan met iemand zoals jouw omgaan!' Ik keek nog een keer om waarna ik door liep. Met de meest boze hoofd ooit.

pearl
 
We aten binnen bij ede huisarts. Alex was zo nerveus geweest al sinds dat ik het voorgesteld had. 'Het komt goed ze zijn er voor dat je alles verteld.' ik legde me hand op de zijne. 'Ik meen het alles mag gezegt worden.' hierna haalde i kme hand door zijn haren en werd hij geroepen. 'Ik wacht buiten op je' I kzat buiten het spreek hok na te denekn. Gistere avond was hij doorgedraait en dacht dat hij de mannen gezien hadden en ze Jake mee zouden nemen en daar had ik niet op kunnen reageren.. Ik wist niet hoe. Ik kon inet meer tegen hem leggen dat het goed ging met Jake want ik iwst er niks vanaf. Had wel informatie opgezocht over de jongen en had dingen over zijn verledne gevonden enzo dus ik durfde ook niet meer te zeggen dat het goed ging met hem.
 
De deur ging weer open ik keek alex aan. 'vertel!'
 
Zo ging het dagen door. Ik was veel naast alex en ik hoopte dat het goed ging. Ik nam hem deze keer niet meer mee naar cafees of iets dat zou ehm te veel worden.  Ik was wel veel opzoek naar Jake. Zo ook deze dag. Ik liep op het station tot er iemand tegen me op liep! (jakes stukje)
 
'je wil niet weten tegen wat voor een klootzak i kvandaag opgelopen ben!' begon i ktegen alex. Ik deed me jas uit. 'hij liep me gewoon omver en hard! en niet eens sorry zegge gewoon door lopen of ik eenstuk vuil was.. En dat terwijl hij een super schattige licht gekleurde corgi had! echt urrgh! at pretty faced mensen altijd zo arrogant zijn walgend!' riep ik uit deed me haar in een staart en draaide me om naar alex. 'vertel hoe ging het vandaag met jouw?' ik lied me naast hem zakken
Terug naar boven Go down
JeremiahTheJester

avatar

Aantal berichten : 1290
Registratiedatum : 26-05-14
Leeftijd : 21

BerichtOnderwerp: Re: Love story    wo jun 15 2016, 12:43


Alex
Uiteindelijk kwam Alex terug naar buiten. Zijn gezicht was helemaal wit met rode vlekken van het huilen. maar hij zag er rustiger uit nu. Pearl had inderdaad op hem gewacht. Het eerste wat Alex deed was een diepe zucht laten, blij dat het eerste gesprek over was. zijn handen waren diep in zijn jaszakken verborgen, en zijn haar begon te dansen in de lichte wind die er voorbij kwam. ‘Het ging wel oke denk ik. Ik heb mjin verhaal kunnen doen en die vrouw schreef echt alles op. Vroeg dingen aan me enzo.. ik moest een formulier invullen met allemaal verschillende vragen. Meestal krijg je dan in een paar dagen de uitkomst, maar blijkbaar kreeg ik special treatment.’ Hij zuchtte weer, kijkend hoe er een auto voorbij kwam. ‘Ze zeggen dat het een trauma is. Ze willen proberen om de trauma leefbaar te maken door me een soort oog training te geven.’ Pearl keek hem niet begrijpend aan. ‘I don’t know, ik laat het maar gewoon over me heen komen. Overmorgen staat mijn eerste ‘behandeling’.’ Alex leek er niet blij mee te zijn though… en ze gingen zonder er nog iets over te zeggen terug naar huis.

Alex zat nu op de bank. Zijn hoofd naar achteren, naar een vlieg te kijken die in een vierkant aan het vliegen was. hij had eergisteren zijn eerste EMDR behandeling gehad, morgen was zijn tweede, en het was ontzettend zwaar geweest. De vrouw die hem hielp vroeg alle verkeerde vragen, en Alex moest een van de traumatische ervaringen tot in de detail opnieuw meemaken. Hij had een gigantische paniek aanval gekregen na net over de helft van de training. Zijn ogen hadden de vrouw’s vingers niet meer kunnen volgen, en waren dof geworden. De vrouw was gelukkig getraind voor dit soort dingen, en wist Alex goed te verzorgen en hem uit zijn paniek aanval te krijgen.
Daarom was de volgende sessie zo snel gepland. Er moest eigenlijk altijd een week tussen zitten zodat zijn hoofd tot rust kon komen.. maar Alex bleek meer nodig te hebben dan dat. De vrouw had nog nooit zo’n heftig geval meegemaakt.


De vlieg vloog tegen het raam aan, en Alex hoorde de tik die het gaf. Haha, nu is die dood… dacht hij zonder emotie.
Pearl kwam naast hem zitten, en vertelde over iemand die haar omver had geduwd op het station. ‘Misschien heeft hij ook problemen.’ Zei Alex zacht. Echt, hij was nog niet uit zijn sessie gekomen, de trauma was weer terug big time. Hij zat dan ook als een soort vaatdoek op de bank, zijn armen naast hem en een beetje onderuit gezakt. Pearl praatte door, en Alex dronk ondertussen uit zijn mok met water. toen Pearl vertelde over de Corgi though stikte Alex bekant en kwam het water nog net niet door zijn neus naar buiten. ‘Wat? hoe zag die man eruit?’ Hij negeerde de vraag die Pearl hem had verteld over hoe zijn dag was. zijn dag had bestaan uit het kijken naar de vlieg, die nu waarschijnlijk dood was… en ondertussen afwezig over zijn hart gewreven. Het voelde zo leeg.
Terug naar boven Go down
Evilian

avatar

Aantal berichten : 8672
Registratiedatum : 26-11-13
Leeftijd : 24

BerichtOnderwerp: Re: Love story    wo jun 15 2016, 13:48


pearl
Alex stikte zowat in zijn drinken. Ik keek hem verbaast aan niet begrijpend dat hij een Corgi jongen was. "Witte kleine pootjes. Bege op zijn kop. Tongetje naar buiten. Niet al te groot. Loopt een beetje mank." begon ik maar toen ik Alex gezicht zag hees ik me wenkbrouw op. "Oh de jongen.. Blonde haar omhoog staand. Knal blauwe ogen door zowat het ziel in kijken. Stoppelbaardje met een scherpe kaaklijn. Hij was twee koppen groter. Wat me het meest opviel was zijn hand waar mee hij die Corgi aaide. Flinke litkens. Net of hij zijn hand uit iets getrokken had wat de huid mr nam.. "Ik keek voor me uit. " nou!.. Waarom moest hij zijn klootzak zijn!! Hij was echt niet verkeerd om na te kijken " ik begon te lachen. "Okey moet toegeven dat ik misschien iets te lang heb gestaart!" ik haalde mee hand dit mee haren. "Oh zijn stem was zwaar maar toch lichtelijk vriendelijk! Op zijn gedrag na gewoon echt walgelijk!!" ik deed me arme over elkaar. "Mensen moeten elkaar juist helpen!!"
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Love story    

Terug naar boven Go down
 
Love story
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 64 van 67Ga naar pagina : Vorige  1 ... 33 ... 63, 64, 65, 66, 67  Volgende
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Nightwell story
» [Sub-story] The Academy part 1
» [story] the end of the world
» [Story-2] Is this trust? part 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
cursedsoul forum :: verhalen :: 1x1 / Groep-
Ga naar: